Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
Czy opozycja i naród wytrzymają?
Слово Просвіти, №52 за 2012 рік
Wołodymyr FERENC, Iwano-Frankiwsk. To, jak nieadekwatnie i zjadliwie reagują deputowani z większości na całkowicie logiczne z punktu widzenia Konstytucji żądanie szanowania języka państwowego, świadczy o skrajnie złym stanie władzy politycznej i społeczeństwa, które to toleruje. Podobne demarche i oświadczenia są nie do pomyślenia w jakimkolwiek państwie świata. Jednak ta hańba znów spadła na nasze głowy, ponieważ przez długi czas nielegalne stosowanie języka rosyjskiego zamiast państwowego stało się nawykiem wielu polityków, urzędników i osób publicznych. A wszystko dlatego, że politycy, którzy nazywali siebie demokratami i ludowcami, zawarli swego rodzaju wymuszony kompromis — mianowicie, oni ignorują język państwowy, a my protestujemy i tym samym demonstrujemy narodowi, że rzekomo walczymy przeciwko naruszeniu 10. artykułu Konstytucji. Co tak naprawdę wydarzyło się w tym parlamencie? Członkowie Swobody przypomnieli o obowiązku deputowanego do przestrzegania przysięgi, czyli szanowania Konstytucji poprzez posługiwanie się w murach parlamentu wyłącznie językiem państwowym. Regionali nie posłuchali rad i obiecali w stu procentach mówić tylko po rosyjsku na złość opozycji i, najwyraźniej, większości obywateli. Niedawno deputowany Tyhipko nazwał zaistniałą sytuację próbą siłowej ukrainizacji, która nie przejdzie, bo nigdy nie była skuteczna. Wchodząc w polemikę, przewodniczący Swobody już nie żądał, a prosił deputowanych o mówienie po państwowemu w parlamencie, a poza parlamentem czy z wyborcami — jak im się podoba. A tak naprawdę problem nie leży w języku. Jego rozwiązanie nie jest możliwe drogą gróźb, ultimatum, namawiania czy kompromisów. Zgodnie z 10. artykułem Konstytucji i znanym wyjaśnieniem Trybunału Konstytucyjnego, język państwowy jest obowiązkowy do stosowania publicznego. A deputowany ludowy i polityk to osoba publiczna. Nie ma deputowanych ukraińskojęzycznych, rosyjskojęzycznych, zaangażowanych językowo, kulturowo czy religijnie. Konstytucja i Ustawa nie rozróżniają ich według języka i nie przywiązują do regionu wyboru. Regiony mają deputowanych obwodowych i rejonowych. A wymówki, że z szacunku do wyborców trzeba mówić lokalną gwarą, już nie przechodzą. Jeśli spojrzeć na ten konflikt z pozycji Ustawy, to można wyciągnąć niepocieszające wnioski. Niechęć deputowanego do szanowania języka państwowego nie tylko w murach parlamentu, ale i przed mediami oraz podczas spotkań z wyborcami, niezależnie od regionu wyboru, tworzy potężny, niszczący państwo konflikt. Przecież nie chodzi o zwykły artykuł Konstytucji, a o 10. artykuł, który wchodzi w skład Postanowień Podstawowych. Właśnie te postanowienia określają podstawy ustroju konstytucyjnego państwa, naruszać i ruszać których nie wolno nikomu, nawet deputowanemu. Zatem nielegalne ignorowanie języka państwowego bezpośrednio działa przeciwko ustrojowi konstytucyjnemu państwa, czyli przeciwko społeczeństwu i obywatelom. Motywacja deputackiej rosyjskojęzyczności szacunkiem jedynie do wyborców regionu automatycznie obraża resztę obywateli. Co więcej — ogłoszenie żądania szanowania języka państwowego siłową ukrainizacją świadczy o niechęci do posługiwania się językiem większości populacji bez żadnego motywu, czyli z jakiegoś kaprysu. Motyw nieznajomości języka państwowego przez osobę publiczną może być tylko jeden — niezdolność do jego nauczenia się. Niechęć nie jest przyjmowana, w przeciwnym razie bardzo przypomina to niechęć na tle językowo-etnicznym, co prowokuje waśnie między narodami. Czego więc domagają się deputowani, którzy nie chcą znać i stosować języka państwowego? Czy warto żałować ich za ten nielogiczny, dziecinny kaprys? Czy warto namawiać, przymykając oczy na to, że deputowani ludowi, jako osoby publiczne najwyższego szczebla, powinni mówić wyłącznie językiem państwowym nie tylko w parlamencie, ale i wszędzie poza murami prywatnego mieszkania. Obowiązkiem deputowanego, a nawet zwykłego obywatela, jest nie tylko publiczne stosowanie języka państwowego, ale i wymaganie tego od innych obywateli państwa. Prawda, niektórzy już dwadzieścia lat udają, jakoby tak nie było, a raczej odwrotnie. Dlatego, jak powiedziałaby Maria Matios — prawie nigdy nie jest odwrotnie, a Lina Kostenko nazwałaby to neocynizmem. Oczywiście, opozycja może po raz kolejny nie wytrzymać i ograniczyć się do namawiania deputowanych do mówienia po państwowemu choćby w murach parlamentu. Może sprowadzić wszystko do flash mobu, tradycyjnie się poddać, nazywając to kompromisem. Ale przecież nie bywa kompromisów w kwestii Konstytucji! Dlatego dla regionali wyjście jest jedno — referendum w ręce! Wygląda na to, że proces przygotowania referendum o konstytucji innego państwa już dawno się zaczął. Nie będzie ono o Unii Celnej, nie o emeryturach, a o tym, jak zmienić państwo, aby było z “językiem” i bez litery “ї” w nazwie. Tak wygodniej dla oligarchicznego międzynarodu świata czuć się na Ukrainie gospodarzami. Długi z tytułu wynagrodzeń, niedofinansowanie branż budżetowych. W Kijowie brakuje środków nawet na pogotowie ratunkowe. W spektrum politycznym Ukraina zaczyna zmieniać się na lepsze. Ogromna liczba rejonów dawnego totalnego poparcia Partii Regionów uświadomiła sobie swój błąd. Aktywność odesitów, sewastopolczyków, krymczan, donieczan, ługańców przejawiła się w tym, że ta część ludzi, którzy nie przyszli na wybory — jest przeciwko tej władzy, nie chce jej poprzeć. Gubernatorzy niektórych obwodów wywierali nacisk na kampanię wyborczą i po prostu odbierali tam zwycięstwo opozycji. Ale Kijów, obwód kijowski zademonstrowały, że ludzie zmieniają swoje nastroje, dziś jest poparcie właśnie dla sił opozycyjnych. Komuniści sprzedali się za pieniądze czy stanowiska, mówią jedno, a robią drugie. “Zwracać narodowi” oni niczego nie zamierzają, w tym środków przelanych do stref offshore. Ta władza realnie przybliżyła nas do powrotu w objęcia tak zwanego “małego wielkiego brata”. Warianty stworzenia jakiegoś sojuszniczego zjednoczenia — to bardzo zła perspektywa. Dlatego chciałoby się, aby w nowym roku te tendencje się zmieniły.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
