Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
Gałązka wierzby od Tarasa
Слово Просвіти, №69 за 2000 рік
Gałązkę wierzby od Tarasa z niewoli Wozili na Ukrainę, samolotem, Zaczęła kiełkować powoli Zielonym sercem W swoim trudzie. Przez motory i chmury-góry Wypuściła pędy, jak w dąbrowie, W radiacyjne ciężkie przestrzenie Sypała żółty pyłek miodowy, Pragnęła ziemia w jej ozonach, Nie więdła w jądrowych strefach. Gałązka wierzbowa, zielonolistna, Wiekiem rozkuta, Czysta i rosista! Okryła motory z ich płonięciem, Przecierała gwiazdom Szlaki pasiaste. W moim ogrodzie zaczepiła się korzeniami, Żebym nocami Płakał w szczęściu. * * * Jeden drugiego pytamy: Po co nas matka powiła? Czy dla dobra? czy to dla zła? Po co żyjemy? Czego pragniemy? I, nie dowiedziawszy się, umieramy. A zostawiamy dzieła... Taras Szewczenko * * * Gwiazdo moja wieczorna, Wzejdź nad górą, Porozmawiajmy cichutko W niewoli z tobą. Opowiedz, jak za górą Tak, poeta męczył się i konkretnym niesprawiedliwym urządzeniem tego świata, i konceptualną, filozoficzną treścią życia. Winę zaś za tę niesprawiedliwość nie zawsze przerzucał na cudze barki. Zatem uznawał i swoją przynależność do zbiorowej winy, ale, jak nikt inny, rozpoznawał nosicieli zła w tym świecie. Nieprosta muza Szewczenki, choć, na pierwszy rzut oka, dostępna. Poezja Szewczenki jest uniwersalna, odbierają ją ludzie o różnych możliwościach intelektualnych. Wszystko w niej jest wzajemnie powiązane, ma swoją wewnętrzną treść, swoje prawa rozwoju i samorozwoju, swoje nieoczekiwane głębie, nieoczekiwane zakorzenienie w kulturologicznych warstwach świadomości narodowej. Wziąć choćby ludzi ze zniszczonym ludzkim losem, na którym swoje piętno odcisnął nie wiadomo kto — (czy sam Pan Bóg, czy Los, czy społeczne Zło?) Losy ich są niezwykłe... Jakby tak się stało w życiu, że są oni cierpiący, ale nie rozgoryczeni. Jeśli nawet narzekają na los, to jakby w pół siły, zważając na jakieś niezależne od nich okoliczności, na życie w wyższej instancji. Ci ludzie, jak i muza Szewczenki, mają czasem na sobie znak wybaczenia. Wznieśli się do wybaczenia, istnieją pomiędzy Bogiem a życiem... Oni są kamieniami Boga.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
