Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalSaber · Personas · Futuro
Página · p. 3página original ↗

POWROTU DO PRZESZŁOŚCI NIE BĘDZIE!

Слово Просвіти, №70 за 2000 рік

wprost ociekają jadem wobec ukraińskiego języka, literatury i kultury, przekręcają (czy nie dla przedstawicielstw i ambasad?) sytuację w szkołach, uczelniach i podręcznikach, histerycznie krzycząc o zagrożeniu gwałtowną ukrainizacją. ...A dzieje się to w Charkowie, gdzie, jak widzimy z publikacji w innym charkowskim wydawnictwie, reklamowo-informacyjnej gazecie «Charków na dłoniach» z 10.02.2000 r., — «...wicegubernator obwodu charkowskiego Walerij Meszczerjakow ...zaznaczył, że nie podoba mu się słowo «derusyfikacja», i dopóki gubernatorem obwodu będzie Oleg Diomin, a Walerij Meszczerjakow będzie jego zastępcą, w polityce językowej na Charkowszczyźnie nie dojdzie do żadnych przegięć». Ta deklaracja faktycznie oznacza, że kierownictwo obwodu sabotuje ukraińskie ustawodawstwo językowe, odmawia wykonania decyzji Konstytucyjnego Sądu Ukrainy. Ale wiemy, że ustawy są pisane dla wszystkich i że to właśnie wysocy urzędnicy państwowi powinni być wzorem dla pozostałych obywateli w ich przestrzeganiu. Jeśli zaś jakiś wysoki urzędnik (sic!) publicznie oświadcza o sabotowaniu Ustawy, to zaraz po takim oświadczeniu powinien stać się bezrobotny. Co więcej, powinien to zrobić dobrowolnie. W cywilizowanych krajach nazywa się to «złożeniem dymisji». Nasz korespondent pan Anatolij Jeroszenko zupełnie słusznie, w kontekście przytoczonych przez niego faktów, wspomina tak poważną instytucję jak Służba Bezpieczeństwa Ukrainy. Bez wątpienia musi ona zwrócić uwagę na ton i treść publikacji w «Mojej Ojczyźnie». Brud, obelgi, histeria, które przy tak znacznym nakładzie wylewają się na głowy słobożan, rodzą konflikty międzynarodowe, znieważają narodową i ludzką godność Ukraińców — narodu tytularnego państwa, hamują przebudzenie świadomości narodowej wśród mas ludności zrusyfikowanych przez wieki panowania Moskwy. Oto jakie pasaże drukuje m.in. «Moja Ojczyzna»: «...dalsze załamanie wartości moralnych i wytycznych etycznych jako skutek narzucania przez państwo ideologii ukraińskiego nacjonalizmu» (nr 1—2, 1999 r.). «...Inna grupa, krwiście zainteresowana nagonką na rosyjską kulturę, — to nacjonaliści, nieodznaczający się wysokim poziomem intelektualnym». «...Konstytucyjny Sąd musi uchylić swoje orzeczenie z 22 grudnia o obowiązkowości wyłącznie języka ukraińskiego. ziemi byłoby niemożliwe. Ale Bóg nas ulitował... Prosimy zwrócić uwagę na fakty, które zostały przedstawione i poruszone w tej publikacji: Komitet ds. polityki informacyjnej przy Gabinecie Ministrów, Radę ds. polityki językowej przy Prezydencie Ukrainy, wicepremiera ds. humanitarnych pana M. Żulińskiego. Dla tych instytucji na Charkowszczyźnie jest to niezaorana ziemia pracy. Przytoczone cytaty świadczą o celowej polityce szowinistycznych kręgów Wschodu Ukrainy, o dalekosiężnych planach i zamiarach „piątej kolumny”, kierowanej i finansowanej z Moskwy, o faktycznie wywrotowej działalności, która nawet nie jest ukrywana ani maskowana. Czy więc nie nadszedł czas, aby interweniować w sytuację wydawniczo-językową na Wschodzie Ukrainy także naszej Służbie Bezpieczeństwa? „Kto im dał na to prawo?” — słusznie pyta nasz autor. „Nigdy nie mogłem sobie wyobrazić, — pisze Anatolij Jeroszenko, — że coś takiego będzie możliwe w czasach niepodległości Ukrainy... Kiedy na Armenii było trzęsienie ziemi, łzy stanęły mi w oczach. Ale żeby tak... żeby w Ukrainie pojawił się „nowy armeński biznesmen”, który szybko stworzy nową ciekawą gazetę dla mniejszości narodowych, przy pomocy osobistych ambicji, przy pomocy Gabinetu Ministrów Ukrainy, Charkowskiej Rady Miejskiej, z bezpośrednią, główną pomocą antyukraińskich „kulturalnych” stowarzyszeń-towarzystw „Ruś” i „Fundacja wsparcia kultury rosyjskiej na Ukrainie” zacznie lżyć ukraiński język, historię, naród...” Trudno laikowi pojąć metamorfozy, jakie zachodzą w ludziach, w grupach ludzi w trudnych okresach przejściowych historii. Zranione ambicje Rosjan, którzy przez wieki panowali i deptali tę ziemię i naród na niej, krwawią w niepodległej Ukrainie. Psychologicznie można to zrozumieć. Dlatego rząd i władze na miejscach powinny prowadzić wyraźną i jednoznaczną politykę — politykę umacniania państwowości i nieustannego przestrzegania praw Ukrainy. Politykę, która nie pozwoliłaby szowinistom pielęgnować nierealnych złudzeń i mącić wody, która dawałaby wszystkim jasno do zrozumienia: powrotu do przeszłości nie będzie! Państwo ukraińskie przed niczyimi histeriami (choćby to było nawet MSZ Rosji) nie kapituluje. Dlatego przyzwyczajajcie się, panowie, i ucz się języka ukraińskiego, jeśli planujecie tu żyć i być obywatelami Ukrainy. Red. «S. P.»

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF en Wikimedia Commons ↗ · Traducción automática

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn